sohibkor

sft. 1. Oʻz ishining ustasi; omilkor.

Sohibkor bogʻbon.

Dilbar Fargʻonadan sohibkor xalqim Har yili uzatar tonnalab meva. — A. Oripov, Yillar armoni

Paxtakor-u chorvador, pillakor-u gʻallakor, bogʻbon-u sohibkor — hammasining yuzi yorugʻ. — Saodat

2. Korxona egasi; ishbilarmon.