соф

сфт. 1. Беғубор, тоза, мусаффо.

Соф ҳаво. Соф сув.

Соф, яшил табиат юракларга куч бағишлади. — Ойбек, Қуёш қораймас

Соф осмонда маъсум боққан, Тўлин ойдир ёʻлдошим. Бойчечак.

Уфқларга оташ қалаб, Тонг отади соф, нафис. — Э. Воҳидов

2. Бошқа нарса аралашмаган; асил, тоза.

Соф олтин. Соф ҳолда учрамайдиган кимёвий элементлар.

Бир грамм соф радий олиш учун бир неча тонна уран рудасини қайта ишлашга тўғри келади. — Фан ва турмуш

3. Ўзга унсурлардан холи; тоза.

У [рус жувон] айвонга қараб келаётган кишини таниб: — Э, Ғуломжон, келинг! — деди соф ўзбек тилида. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

4. кўчма Доғ тушмаган, ҳар қандай айб, гуноҳ, нуқсондан холи; тоза, покиза, ҳалол.

Соф виждон. Соф муҳаббат.

Назаримда, шу ўй унинг содда, соф юрагига шундай азоб бермоқдаки, бу азоб олдида устида қанот ёзиб турган ўлим ҳам писанд эмасдек туюлар эди. — А. Мухтор, Асарлар

Гулнор соф номусига отилган қорани бутунлай ювиб ташлашга жазм қилди. — Ойбек, Танланган асарлар

Бу бозор аҳлига, бу ердаги соф-у нософ икир-чикир бандаларга менинг нима дахлим бор? — А. Мухтор, Асарлар