soddadil

sft. 1. Quvlik-shumlikni bilmaydigan, koʻngli ochiq, sofdil.

Soddadil yigit.

Bu soddadil cholning kuyib-pishib otini maqtashidan atrofdagilar ham zavqlanib kulishdi. — Mirmuhsin, Meʼmor

2. Sodda, goʻl.

Qovun sayil mavsumi va koʻklam choqlarida bir talay soddadil va nodon odamlar qoʻy, qoʻchqor va buzoq yetaklab, shayxlarga nazir qilardi. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari