сочоқли

сфт. 1. айн. Сачоқли.

2. Учида попуги бўлган.

Сигир унга жавобан сочоқли думини ҳавода ўйнатган эди, учи шилп этиб Тошхоннинг юзига тегди. — А. Мираҳмедов, Ўт юраклар