сочиқ

от 1. Сочиб ташланган, сочилиб ётган.

Олимжон тор кўчадан Борар эди қишлоққа, Кўзи тушди беш, ўн чоғ Ёʻлда сочиқ ёнғоққа. — Қ. Муҳаммадий

2. айн. Чочиқ ИИ 2.

Ой келиннинг бошидан сочиқ сочинг, ёр-ёр. — Қўшиқлар

Жўмракда қўлини юваётган адасига уйдан сочиқ олиб чиқди. — Мирмуҳсин, Умид

Холиса духовкадаги димланган товуқни ағдариб қўйиб, қўлларини сочиққа артди. — С. Нуров, Майсаларни аёз урмайди