собит
sobitсобит
сфт. 1. Бир гапда, мақсад-да, маслакда мустаҳкам турадиган; оғишмайдиган.
Собит курашчи. Собит дўст.
Бу дунёда сарҳадлар шартли, Бу дунёда собитдир Ватан. — У. Қўчқоров, Ҳаяжонга кўмилган дунё
Наҳот, дейман, дунёда собит нарса ёʻқ асло, Наҳотки етукликнинг тим-соли ёʻқ бус-бутун? — А. Орипов, Юртим шамоли
2. Собит (эркаклар исми).
- Собит қолмоқ Бир гапда, мақсадда оғишмай мустаҳкам турмоқ. Агар биз, шу ўтирган оғайнилар, бояги гапда собит қолсак, сиримизни яна яшириб кетиш мумкин. А. — Қодирий, Ўтган кунлар
собит
а кит. firm, steadfast, stable, unshakeable, unflagging, unflinching
СОБИТ
turaqlı, tabanlı, bekkem, tıyanaqlı
Собит
русчапостоянный, неколебимыйинглизчаfirm, steadfast, unshakableфрансузчаferme, solide, constantарабчаثَابِتٌ