sizmoq

fl. 1. Biror narsa orqali yoki uning orasidan asta-sekin yoki tomchilab oʻtmoq.

Molxona tomining boʻgʻotidan sizib tushayotgan yirik-yirik tomchilar ora-chora yaraqlardi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

Sobirning Lablarining chetidan shoʻrtang tomchilar sizib kirdi. — M. Mansurov, Yombi

Orif aka tosh tagidan sizib chiqqan bir chashmadan yotib suv ichdi. — A. Muxtor, Chinor

2. koʻchma Asta-sekinlik bilan, ohista.

Yangroq kuy yurakka sizib kirib, goʻyo sizni anvoi gullar chamanzoriga yetaklagandek boʻladi. — Gazetadan

Nusratbekning koʻnglidan: Gulxayri biron joyga ketsaydi, degan istak sizib oʻtdi. — S. Nurov, Narvon