сизмоқ

фл. 1. Бирор нарса орқали ёки унинг орасидан аста-секин ёки томчилаб ўтмоқ.

Молхона томининг бўғотидан сизиб тушаётган йирик-йирик томчилар ора-чора ярақларди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

Собирнинг Лабларининг четидан шўртанг томчилар сизиб кирди. — М. Мансуров, Ёмби

Ориф ака тош тагидан сизиб чиққан бир чашмадан ётиб сув ичди. — А. Мухтор, Чинор

2. кўчма Аста-секинлик билан, оҳиста.

Янгроқ куй юракка сизиб кириб, гўё сизни анвои гуллар чаманзорига етаклагандек бўлади. — Газетадан

Нусратбекнинг кўнглидан: Гулхайри бирон жойга кецайди, деган истак сизиб ўтди. — С. Нуров, Нарвон

в ooze (out), exude, trickle

1. sorğalaw, sızılıp ağıw, tamshılaw

2. авıс. áste-aqırın