сийқалашмоқ

фл. 1. Сийқа, силлиқ бўла бормоқ, силлиқлашмоқ.

2. кўчма Мазмуний ёки бадиий жиҳатдан саёзлашмоқ; кўп қўлланиб меъдага урмоқ, жонга тегмоқ.

Бора-бора Қорача Ҳожибнинг ҳазиллари сийқалашиб, ҳамманинг энсасини қотира бошлади. — М. Осим, Ўтрор

в be obliterated, be effaced