сийқаланмоқ

фл. 1. Сийқаламоқ феълининг ўзлик ва мажҳул нисбати.

Сийқаланган тош. Сийқаланиб кетган муҳр. Сийқаланган танга,

Равшан бобо Сийқаланган қабр тошини қўли билан силади. — С. Кароматов, Бир томчи қон

2. кўчма Кўп ишлатилаверишдан, такрорлайверишдан сийқаси чиқмоқ, кўнгилга, меъдага урмоқ, эскирмоқ.

Сийқаланган ибора.

1. tegisleniw, ısqılanıw

2. авıс. góneriw, mayı shıqıw