siyqa

ot 1. Ishqalanaverib, surtilaverib sayqal topgan yoki yedirilib tep-tekis boʻlgan, sip-silliq.

Siyqa tosh. Siyqa chaqa.

Bu kun ham quyosh, xuddi sovqotayotgandek, osmonda bir muddat siyqa tanga kabi xira ya/tirab, koʻzdan yoʻqoldi. — X. Sultonov, Bir oqshom ertagi

Birovlar savdo-sotiq yoki xarj bilan ovora boʻlsa, birovlar choʻntaklarida siyqa chaqasi yoʻq, bozor rastalarida garang sudraladi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. koʻchma Koʻp qoʻllangan, ishlatilaverib koʻngilga urgan, meʼdaga teggan (gap, soʻz, ibora va shu kabilar)

Siyqa gap.

— Podshohning amri vojib, — dedi alloma, siyqa, eski gapni ishlatishga majbur boʻlib. — M. Osim, Ibn Sino qissasi

3. koʻchma Gʻoya, mazmun va badiiylik jihatidan yuzaki, sayoz.

Siyqa fikr. Siyqa asar.

Sotiboldiyevning bahslashishi ham allanechuk siyqa, bachkana edi. — P. Qodirov, Uch ildiz