siyoq

ot 1. 3-shaxs birlikda (siyoqi va siyogʻi)

2. Avzo, aft-angor, turq, koʻrinish.

Havoning siyoqi buzuq.

Oʻgʻil ham otaga shuncha oʻxsharmi, Koʻzingda, soʻzingda otang siyoqi. — O. Hakimov

Chapdastligi uchar qushni olgudek, Siyoqidan yoʻlbarsga chang solgudek — Ya. Qurbon

Enajon, soʻrama qaygʻu ham dogʻim, Gʻam bilan sargʻaydi gulday siyogʻim. — Ravshan

3. Holat, ahvol, feʼl-atvor.

Goʻyoki Sobirovning oʻgʻri deb qilgan haqoratiga chidamagan siyoqda guzarga chiqib, baqirib-chaqirdi. — A. Qodiriy

— [Kumushning] Kundoshlikka chidaydigan siyoqi yoʻq, har kun Zaynabingiz bilan gʻidi-bidi qilaverib, sizni qiynab qoʻyarmikin deyman, — dedi Otabek. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

IYoʻldoshvoyning] Siyoqidan zoʻr general boʻlishini fahmlab turibman. — H. Gʻulom, Toshkentliklar

4. Mazmun, maʼno.

[Toshmurod:] Gapining siyogʻiga qaraganda, Yoʻldosh qizini senga kelinlikka berishga rozi. — Gazetadan

1. sıyaq, túr, pishin

2. jağday, awhal

3. mazmun, máni