сиёқ

от 1. 3-шахс бирликда (сиёқи ва сиёғи)

2. Авзо, афт-ангор, турқ, кўриниш.

Ҳавонинг сиёқи бузуқ.

Ўғил ҳам отага шунча ўхшарми, Кўзингда, сўзингда отанг сиёқи. — О. Ҳакимов

Чапдастлиги учар қушни олгудек, Сиёқидан ёʻлбарсга чанг солгудек — Я. Қурбон

Энажон, сўрама қайғу ҳам доғим, Ғам билан сарғайди гулдай сиёғим. — Равшан

3. Ҳолат, аҳвол, феъл-атвор.

Гўёки Собировнинг ўғри деб қилган ҳақоратига чидамаган сиёқда гузарга чиқиб, бақириб-чақирди. — А. Қодирий

— [Кумушнинг] Кундошликка чидайдиган сиёқи ёʻқ, ҳар кун Зайнабингиз билан ғиди-биди қилавериб, сизни қийнаб қўярмикин дейман, — деди Отабек. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Иёʻлдошвойнинг] Сиёқидан зўр генерал бўлишини фаҳмлаб турибман. — Ҳ. Ғулом, Тошкентликлар

4. Мазмун, маъно.

[Тошмурод:] Гапининг сиёғига қараганда, Ёʻлдош қизини сенга келинликка беришга рози. — Газетадан

1. sıyaq, túr, pishin

2. jağday, awhal

3. mazmun, máni