siyna

ot 1. Koʻkrak, koʻks.

Eslaganda, qizning siynasi Chuqur bir oh bilan qoʻzgʻalur. — H. Olimjon

Mirqosimning qoʻlidagi chaqaloq birdan yigʻlab yubordi. Laʼli uni qoʻliga olib, bagʻriga bosdi-da, lorsillab turgan oppoq siynasini tutdi. — H. Gʻulom, Mashʼal

Xanjarning tigʻi uning [Shahzoda-xonning] siynasini bir necha bor yalab oʻtdi. — K. Yashin, Hamza

2. koʻchma Dil, qalb, yurak.

Bulbul uchib, qoʻnar zogʻlar, Siynam toʻla alam-dogʻlar. — Erali va Sherali

Necha vaqtlar qoʻlim bogʻli, Bandi boʻlib, siynam dogʻli. — Yusuf va Ahmad

3. koʻchma Quchoq, bagʻir; ogʻush.

Buloq ona Yer siynasidan Sheʼr singari qaynab oqadi. — E. Vohidov

Sening uchun ochiqdir keng jahonning siynasi. — Gʻ. Gʻulom

n breast

siyne, kókirek

↑ Busen m, Brust f