siymo

ot 1. Shaxs, zot.

Ulugʻ siymo.

[Qosimbek:] Movarounnahrdagi temuriylar orasida eng sohibisteʼdod, sohibqudrat siymo — Bobur mirzodirlar. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

Shoir va akademik Gʻafur Gʻulom sheʼriyatda oʻziga xos, misli yoʻq siymolardan biridir. — Saodat

2. Qiyofa, koʻrinish; chehra, yuz.

Ulugʻvor siymo. Goʻzal siymo.

Bizga gʻoyat aziz, gʻoyat moʻtabar Shifokorning iliq siymosi. — E. Vo-hidov

— Uning [qizning] siymosida men hayot goʻzalligini koʻrdim. Tabiat bunyod etgan noyob gul edi u, — dedi Samar. — M. Qoriyev, Oy-din kechalar

Qunduzxon bundan ikki yil avval yoʻqotgan onasining mehribon, munis siymosini qidiradi. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar

3. Biror shaxs obrazi.

Oʻychan misralarda tarjimon Margaritaning iztirob toʻla siymosini ustalik bilan tasvirlaydi. — OʻTA

Qiyofa, koʻrinish.SİMA

n image, form, appearance

1. adam, insan

2. kelbet, bet, sıyaq

3. obraz

↑ Gestalt f, Äußere n, Aussehen n, Gesicht n

ruschaоблик, образ, фигураinglizchaimage, figure, appearancefransuzchaimage, apparence, physionomie, figurearabchaسِيمَاءُ، لِقَاءٌ