ситилмоқ
sitilmoqситилмоқ
фл. 1. Ситмоқ феълининг ўзлик ва мажҳул нисбати.
Яраси ситилибди.
2. Эскириб, тўзиб, у ер-бу еридан йиртилмоқ ёки чокидан кетмоқ. || Чопон чокидан ситилибди.
Салтонбу ситилиб кетган эски кўрпага ўралиб, дарча ёнида ётган эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
- Кўзим ситилсин (ёки ситилиб оқсин) Қасам ибораси. Мен агар шу акамни ёр демасам, Ситилиб оқсин икки кўзимнинг бириси. — Қўшиқлар
СИТИЛМОҚ
1. sığılıw
2. sótiliw