sirqitmoq

fl. 1. Sirqimoq feʼlining orttirma nisbati.

2. Bir tomchi ham suv, suyuqlik qoldirmay boʻshatmoq.

Idishni sirqitmoq.

Sharif piyon birpas sukut saqlab, aroqning qolganini piyolaga sirqitib, bir koʻtarishda ichdi va qattiq uf tortdi. — N. Aminov, Qahqaha

1. tamshılap ağızıw

2. sırqıp ishiw, ıdısta nárse qaldırmay ishiw