сирқитмоқ

фл. 1. Сирқимоқ феълининг орттирма нисбати.

2. Бир томчи ҳам сув, суюқлик қолдирмай бўшатмоқ.

Идишни сирқитмоқ.

Шариф пиён бирпас сукут сақлаб, ароқнинг қолганини пиёлага сирқитиб, бир кўтаришда ичди ва қаттиқ уф тортди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа

1. tamshılap ağızıw

2. sırqıp ishiw, ıdısta nárse qaldırmay ishiw