сирпанмоқ

фл. 1. Силлиқ юза, сирт устида монесиз, тўсиқсиз сурилмоқ; сирғанмоқ, тойғанмоқ.

Сирпаниб йиқилмоқ. Сирпаниб кетмоқ.

[Адолатнинг] Бошидан сирпаниб кетган паранжиси оёқларига ўралашиб қолди. — С. Зуннунова, Гулхан

Кабутарлар дам учиб, дам сирпаниб қўниб, гумбаз теварагида қувонч билан иноқ ўйнашар эди. — Ойбек, Навоий

2. Силлиқ муз, яхмалак ёки қор устида учмоқ, сирғанмоқ.

Тепаликдан сирпаниб тушмоқ. Конкида сирпанмоқ.

Лой, тойғоқ ёʻлдан эшагимиз қийналиб қадам ташлар, гоҳ сирпаниб, гоҳ йиқилгудек мункиб кетарди. — Ёшлик