sirgʻilmoq

fl. ayn. Sirgʻalmoq.

[Gulnoz] Bu gal ham qoʻl uchini sochiqqa artdi-da, supadan sirgʻilib tushib, uyiga kirdi. — H. Gʻulom, Toshkentliklar

— Atrofdagi barcha narsalarni unutib, uni [asarni] oʻqiy boshladim. Yonoqlarimdan koʻz yosh donalari sirgʻilib oqardi, — dedi Halima. — H. Nosirova, Men oʻzbek qiziman

U [Toshtemir] yomgʻirda bir nafas turdi-da, keyin toʻpdan sekin sirgʻilib chiqib ketdi. — H. Gʻulom, Senga intilaman