сипқирмоқ

фл. с.т. айн. Сипқармоқ.

Полвоннинг томоғи тақиллаб турган эди: — Бўпти, олдик, — деди ва бир сипқириб, пиёлани бўшатди. — С. Сиёев, Отлиқ аёл

Ёзда ариқ лабида ўтириб, бир пиёлага анор сувини сиқиб сипқирмоқни ким севмайди дейсиз?! — И. Тўлқин, Али бобо боғи