сипо
sipoсипо
сфт. 1. Камтар, камсуқум, оддий.
Сипо одам. Сипо кийинмоқ.
Комила беқасам кийиб, сўрида сипогина ўтирган Азимжонга кўз қирини ташлаб қўйди. — А. Мухтор, Чинор
Баланд бўйига сипо қилиб тикилган гулдор кўйлаги ёпишиб турарди. — Ҳ. Зиёхонова, Биринчи мактуб
2. Оғир, вазмин, босиқ.
Ўзини сипо тутмоқ.
Йигит улар билан сипо саломлашиб, қўлидагиларни столга қўйди. — А. Обиджон, Аканг қарағай Гулмат
Энди шўхлик қаёқда дейсиз, Юришларим сипо ва ўйчан. — А. Орипов, Йиллар армони
сипо
а modest, restrained, unpretentious, reserved
СИПО
1. sıpayı, kishipeyil
2. awır minez
сипо
bescheiden, einfach, anspruchslos
Сипо
русчаскромный, сдержанныйинглизчаmodest, restrained, reservedфрансузчаréservé, timide, modesteарабчаمُتَوَاضِعٌ, غَيْرُ مُتَغَطْرِسٍ, مُتَّضِعٌ