Синтагма
русчаСинтагма
гр. syntagma — қурилиш, тузилиш сўзидан
синтагма. Гап ичида бир-бирининг кетидан келиб, бир нафас билан айтиладиган сўзлар бирикмаси. Синтагма: 1) нутқ ва гапириш жараёни билан боғлиқ бўлиб, муайян ритмик урғу ва пауза ёрдамида реаллашув; 2) оддий сўзлашув жараёнида бир-бири билан бирлашиб кетиш; 3) нутқ интонацион мазмунининг бўлиниши натижасида юзага келиш каби хусусиятларга эга. Синтагманинг шу хусусиятлари урғу кучи, пауза, сўз ёки жумлаларнинг бўлиниб-бўлиниб, тез ёки секин ўқилиши, овознинг кўтарилиши ёки пасайиши каби интонация воситаларининг реаллашувига имкон беради.