синчилик

от 1. Отларнинг зотини, феъл-атворини, ёшини аниқлаш билан шуғулланиш; синчи касби.

Баракалла Равшаннинг синчилигига, биз ҳам синчилик даъвосини қилиб юрган эканмиз, синчилик мана бундай бўлар экан. — Гўрўғли

2. Бирор нарсани синчиклаб, диққат билан ўрганиш, кузатиш хусусияти.

Баъзи-да телба-тескари гапириб сўйгани билан, қурғурнинг синчилик сиёғи бор. — Ёшлик

1. atlardı jaqsı biliw

2. sınshılıq