синашмоқ

фл. 1. Синамоқ феълининг биргалик нисбати.

Улар меҳмонни хўп синашди.

[Қудрат:] Ҳозирча мен сиз билан бахт синашиб кўрмоқчиман. — Н. Сафаров, Уйғониш

2. Ўзаро бир-бирини синамоқ, бир-бирининг хислат-фазилатларини яқиндан ўрганмоқ, синашта бўлмоқ.

Ҳамма фикр-у зикри, бутун борлиғи билан кенг даврада куч синашиб юрган икки зўр полвонга тикилиб қолган эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

айн. синов 2

Синаш стенди. Синашдан ўтмок