sinashmoq

fl. 1. Sinamoq feʼlining birgalik nisbati.

Ular mehmonni xoʻp sinashdi.

[Qudrat:] Hozircha men siz bilan baxt sinashib koʻrmoqchiman. — N. Safarov, Uygʻonish

2. Oʻzaro bir-birini sinamoq, bir-birining xislat-fazilatlarini yaqindan oʻrganmoq, sinashta boʻlmoq.

Hamma fikr-u zikri, butun borligʻi bilan keng davrada kuch sinashib yurgan ikki zoʻr polvonga tikilib qolgan edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

ayn. sinov 2

Sinash stendi. Sinashdan oʻtmok