силкинмоқ

фл. 1. Силкимоқ феълининг ўзлик нисбати.

Ой тепага келган. Тол барглари шабадада силкиниб йилтирайди. — С. Аҳмад, Ҳукм

Арава ғижирлаб борар, гап мавзудан мавзуга кўчар, Турғуной гапга аралашолмай, бедалар ичида бир боғ бедадай силкиниб борар эди. — А. Қаҳҳор, Мастон

Машина бир силкиниб юриб кетди. — Э. Раимов

2. Ўз гавдасини кескин кўтариб туширмоқ, қаттиқ тебранмоқ.

Туя силкинса, бир эшакка юк тушар. — Мақол

— Қўшиқ айт-санг-чи, Турғуной, — деди Мастон бир силкиниб, устидаги юкларини яхшироқ ўрнаштириб. — А. Қаҳҳор, Мастон

Толипов жон-ҳолатда силкиниб, қичқириб юборди. — Шарқ юлдузи

в shake, jostle (by oneself), be shaken (jostled, rustled)

silkiniw, terbeliw

sich schütteln