силкимоқ
silkimoqсилкимоқ
фл. Куч билан у ён-бу ёнга силтамоқ, кескин тебратмоқ.
Қизнинг назарида, она перронда ҳамон рўмол силкиб тургандек эди. — С. Аҳмад, Меҳрибон
Майсаларни силкиб, шитирлаб бирдан Югуриб ўтди ел — безовта, сергак. — Х. Даврон, Болаликнинг овози
Сидиқжон эгарга яхшироқ ўрнашиб, отнинг жиловини силкиди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
- Бош силкимоқ 1. Бош(ни) қимирлатмоқ. Турсунбой ота эгарга қийшиқ ўтириб, хиргойи қила бошлади. От қўшиқ мақомига бош силкиб, аста-секин ёʻртиб кетмоқда. — С. Аҳмад, Ҳукм;Секретар ҳам унинг гапини тасдиқлагандек, вазмин бош силкиб қўйди. — Ш. Ғуломов, Қалб ундайди
- Этак силкимоқ
- Қанот силкимоқ
- Қўл силкимоқ 1. Қўлни ҳавода у ён-бу ёнга тебратмоқ. Ҳамма кўчада. Ҳамма унга оқ ёʻл тилаб, кўл силкимоқда. — И. Раҳим, Чин муҳаббатАли тажанг умидсизларча кўлини силкиб, туриб кетди. — Ойбек, Қуёш қораймас