сидирға

от 1. Бир рангдаги, бир тусдаги; гулсиз, сийдам.

Сидирға духоба. Сидирға ранг,

Ёнидаги бўш стул устида турган сидирға қора бахмал дўпписини олиб, тақир бошига кийди. С. — Анорбоев, Оқсой

2. Ялпи равишда, ёппасига, бир текис, узлуксиз равишда.

Мана уч кеча-ю кундуз ҳавонинг қовоғи солиқ: қора ёғнинг тутунидай қоп-қора булут Асака билан Ўзган оралиғини сидирға қоплаб олган. — Р. Раҳмонов, Чангалзордаги шарпа

Қор тоғда сидирға бўлмай, қатиқ тўкилгандай олачалпоқ. — Шуҳрат, Жаннат қидирганлар