shuvoq

ot Mayda oqish bargli, oʻziga xos hidli koʻp yillik yovvoyi oʻsimlik.

Qatortoldan tushib, keng choʻlga chiqish bilanoq onda-sonda shuvoq koʻkargan qattiq va toshloq yerlar bosib oʻtilardi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli

Saksovulzorlar, siyrak oʻsgan choʻl shuvoqlari ortda qoldi. — Yoshlik

Yerda — adirlarda yashillik unib chiqayotir: maysalar, shuvoqlar, qoʻzigullar — Sh. Xolmirzayev, Saylanma

ot shv. Suvoq.

Malohat muzikaga mahliyo boʻlib turgan kezda, yer yana tebrandi. Sinchlar qarsillab ketdi, shuvoqlar duv toʻkildi, hovlini chang qopladi. — I. Rahim, Tinimsiz shahar

Hatto tomni shuvoq qildirganda ham, bormadim. — S. Ahmad, Sud

1. bot. juwsan

2. sıbaw