shuursiz

sft. 1. Ongsiz holda, gʻayrishuuriy.

Yigit tafakkurdan tamom ajralib, otga shuursiz moʻltirab turar, toʻriq esa yer tepinar edi. — A. Hasanov, Chiroqlar

Navoiy indamasdan orqaga qaytdi. Boshqa xonaga kirib, qogʻoz va qalam oldi-da, shuursiz ravishda farmon yoza boshladi. — Oybek, Navoiy

2. huq. Aqldan ozgan, ruhiy kasal (qilgan qilmishi uchun javobgarlikka tortilmaydigan).