shuursiz
шуурсизshuursiz
sft. 1. Ongsiz holda, gʻayrishuuriy.
Yigit tafakkurdan tamom ajralib, otga shuursiz moʻltirab turar, toʻriq esa yer tepinar edi. — A. Hasanov, Chiroqlar
Navoiy indamasdan orqaga qaytdi. Boshqa xonaga kirib, qogʻoz va qalam oldi-da, shuursiz ravishda farmon yoza boshladi. — Oybek, Navoiy
2. huq. Aqldan ozgan, ruhiy kasal (qilgan qilmishi uchun javobgarlikka tortilmaydigan).
SHUURSIZ
sanasız, sanası joq, ańsız, aqıldan azģan, jinli
Shuursiz
бессознательно, невменяемыйinglizchaunconcious; irresponsiblefransuzchainconscient, irresponsablearabchaبِلَا وَعْيِ