шуурсиз

сфт. 1. Онгсиз ҳолда, ғайришуурий.

Йигит тафаккурдан тамом ажралиб, отга шуурсиз мўлтираб турар, тўриқ эса ер тепинар эди. — А. Ҳасанов, Чироқлар

Навоий индамасдан орқага қайтди. Бошқа хонага кириб, қоғоз ва қалам олди-да, шуурсиз равишда фармон ёза бошлади. — Ойбек, Навоий

2. ҳуқ. Ақлдан озган, руҳий касал (қилган қилмиши учун жавобгарликка тортилмайдиган).