shuurli

sft. 1. kt. Maʼlum tushunchani oʻzida mujassamlashtirgan; ongli.

Haqiqatan ham Zebo shuurli, joʻshqin yurakli boʻlib yetishdi. — R. Xalilova, Ushalgan orzu

Eng irodali, maqsadi aniq kishilar nurli, shuurli jahon barpo etdilar. — Zulfiya, Choʻqqilar

2. huq. Aqli raso, esli (oʻz qilmishlari uchun qonun oldida javob bera oladigan).