shumshaymoq

fl. 1. Boʻshashgan, junjikkan, ezgin holatda boʻlmoq.

Ichkari hovlida keksa Meʼmor atrofida qizi va xotini shumshayib oʻtirishardi. — Mirmuhsin, Meʼmor

[Mingboshining] Hamma vaqt shosupada taltayib oʻtiradigan yoʻgʻon gavdasi mana endi kichraydi, nortuyadek novcha boʻyi pasaydi, oʻzi esa sovuqda qolgan yetim boladek shumshaydi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

Stepan bolani koʻtarib, tepaga chiqqanda, yarim yalangʻoch, shalabbo, sovuqdan shumshaygan, holdan toygan odamlarni koʻrdi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi

2. Biror narsadan xafa boʻlib, qovogʻini solmoq, toʻrsaymoq; uyalib tortingan holatda boʻlmoq.

Davronov roʻparada shumshayib turgan Gʻoziga qarab, uning koʻnglidagi bezovtalikni sezdi. — I. Rahim, Ixlos

Dast-lab oʻzini aybdor sezib, shumshayib oʻtirgan bola sekin-sekin tetiklandi. — Oybek, Quyosh qoraymas