шумғия

от 1. бот. Бошқа экинлар илдизидан озиқланадиган текинхўр ёввойи ўт.

Дўстим, нафсни ўз ҳолига қўяверсанг, худди шумғияга ўхшаб, тез ўсиб кетар экан. — Муштум

Тухуминг қуригур шумғия қовун-тарвузнинг заволи! — Н. Сафаров, Наврўз

2. кўчма Ўз манфаатини кўзлаб, ўзгалар ҳисобига яшовчи шахс; зараркунанда.

Ёʻлимиздаги ғовларни ҳам илдиз олишига имкон бермай, ўз ўрнида юлиб ташлайлик! Шундагина дилимиз кўзлаган порлоқ манзилга шумғияларсиз етиб борамиз. — Газетадан

1. бот. (sumǵıya) haram shóp

2. авıс. jatıp isher, haram tamaq