shuʼlalanmoq

fl. poet. Shuʼla, nur taratmoq; yarqiramoq, barq urmoq.

Qayerdan tushayotgani nomaʼlum boʻlgan kuchli nur ostida bu yerdagi amakilarning kiyimlari koʻz olgudek shuʼlalanardi. — Yoshlik

Shuʼlalanib, sharqirab yotar Koʻk suvlarda oy siniqlari. — Sh. Rahmon, Yurak qirralari

Uning tepasida shuʼlalanib, uzoq-uzoqlardan koʻzga tashlanib turadigan chiroq. — E. Samandar, Tangri qudugʻi

shuģla shashıw, nur taratıw, jarqıraw