шуълаланмоқ

фл. поет. Шуъла, нур таратмоқ; ярқирамоқ, барқ урмоқ.

Қаердан тушаётгани номаълум бўлган кучли нур остида бу ердаги амакиларнинг кийимлари кўз олгудек шуълаланарди. — Ёшлик

Шуълаланиб, шарқираб ётар Кўк сувларда ой синиқлари. — Ш. Раҳмон, Юрак қирралари

Унинг тепасида шуълаланиб, узоқ-узоқлардан кўзга ташланиб турадиган чироқ. — Э. Самандар, Тангри қудуғи

shuģla shashıw, nur taratıw, jarqıraw