шуъла
shuʼlaшуъла
от 1. Бирор жисмдан таралувчи нурли энергия; ёруғлик, нур.
Ой шуъласи. Хатни чироқ шуъласида ўқимоқ.
Аммо офтобнинг ўткир шуъласи Кўксингни парчалаб ёрди беомон. Тарихнинг музаффар, нурли ёʻлидан Дадил бормоқдалар наслимиз ҳамон. — Уйғун
Шох ўтиннинг ўчоқни тўлдириб ловуллаётган ёлқини қорайган кўчага шуъла сочмоқда. — П. Турсун, Ўқитувчи
2. айн. Ёлқин.
Ҳамон машъала шуъласи кўриниб турган ҳовлидан анча узоқлашгач, бир дарахтнинг панасига ўтирдилар. — С. Сиёев, Ёруғлик