шукуҳ

от кт. Тантана; улуғворлик; салобат.

Ҳар бир жойда байрам шукуҳи.

Моҳира пазанда, чаққон, саранжомли, режали келин эди. Унинг қутлуғ қадами билан Исоқ ота вақтидаги оиласининг эски шукуҳи қайтиб келгандай бўлди. — М. Осим, Тилсиз гувоҳ

Ўттиз икки баҳор ўтди гулга кўмиб ўлкани, Ҳар бирида минг баҳорнинг шукуҳи бор, ҳусни бор. — Уйғун

Кўз илғамас уфқ ҳам дала-қир ҳам бугун[. Латофатнинг] назарида тамоман ўзга шукуҳ, ўзгача бир нафосат кашф этгандек эди. — С. Кароматов, Ҳижрон