шуҳрат

от 1. Катта хизмат, талант, одамийлик ва шу кабилар эвазига қозониладиган обрў; донг, довруқ.

Бу артистнинг шуҳрати оламга кетган. Донога иш — шон-у шуҳрат, Нодонга иш — ғам-у кулфат. — Мақол

Авлод-аждодимиз шуҳрати меҳнат, Меҳнациз ҳеч кимса тополмас ҳурмат. — Газетадан

Машҳур қизиқчи халқ орасида шуҳрат қозона бошлаган ёш Юсуфжонни кўрмоқчи бўлиб, унга одам юборади. — Т. Обидов, Юсуфжон қизиқ

2. Шуҳрат (эркаклар исми).