shudgor
шудгорshudgor
ot 1. Haydalgan, chopilgan yer.
— Kar-tani beshga boʻlib tashladik, — dedi Tillayev shudgorni qoʻli bilan koʻrsatib. — R. Azizxoʻjayev, Yashil chayla
Noz uyqudan uygʻonib, oq oltinini eslab, Koʻk sabza kiyib, shudgor-u sahro bezanibdur. — Habibiy
2. Haydash, shudgorlash.
Kuzgi shudgor.
Chala qolgan dalada shudgor H. Davron. — -Endi bizga javob, — qoʻzgʻaldi rais,
shudgor kechikdi. — N. Safarov, Olovli izlar
- Shudgor qilmoq Shudgor holiga keltirmoq; shudgorlamoq. yerlarni gʻoʻzapoyadan tozalab, shudgor qilib qoʻygandan keyingina uy-roʻzgʻor ishlariga qarar, toʻy-koʻpkarilarga borardi. — S. Nurov, Narvon