шубҳали

сфт. 1. Шубҳа туғдирадиган; гумон қилиш мумкин бўлган.

Шубҳали Ҳаракат.

Алиқулнинг шубҳали ишлар билан банд эканлигини сеза бошладилар. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли

Шубҳали одамларнинг ёнига чиқаверманг, ота! — Мирмуҳсин, Меъмор

2. Шубҳа ифодаланган, шубҳа туғдирадиган.

Тўти бу Адолатга қараб, шубҳали овоз билан давом этди: — Назаримда, бир гап борга ўхшайди. С. — Зуннунова, Гулхан

Кўплар ундан ҳуркиб, шубҳали назар билан қараб, четланиб ўтар эдилар. — Ойбек, Танланган асралар