шубҳаланмоқ

фл. Шубҳа қилмоқ, ишончсизлик билан қарамоқ; гумонсирамоқ.

Кимдан шубҳаланасан?

Сўфи ҳам домла-имом мендан шубҳаланиб, бир неча марта ер остидан кўз қирини ташлаб, хўмрайиб қарадилар. — Ғ. Ғулом, Шум бола

Йигитлар уни шунчалик иззат қилишар эдики, Асрор ота бу жувоннинг оддий тракторчигина эканига шубҳаланиб қолди. — А. Қаҳҳор, Хотинлар