shoʻxchan

sft. 1. ayn. Shoʻx.

Balki gʻamgin bir zotdir u, balki shoʻxchan bir ayol. — A. Oripov

Muniraning xatti-harakatlarida, shoʻxchan boqishlarida nazokat, joziba bor edi. — E. Usmonov, Yolqin

Daryo shu yerga kelganda ancha torayib, shoʻxchan oqadi. — J. Abdullaxonov, Xonadon

Shoʻxchan va bosiq taronalar ijodkorlaridan biri — talantli yosh bastakor-sozanda Salohiddin. Toʻxtasinovdir. — Gazetadan

2. koʻchma Rangi koʻzga tashlanib turadigan, ochiq rangli, rangdor (gazmol haqida).

Shoʻxchan gulli yumshoq poyandoz-gilam toʻshalgan zinapoyadan tushayotganlarida, Tamanno Toʻlani yengidan ushlab: — Hov ana, togʻamlar turib ilar, — dedi. — M. Ismoiliy, Bizning roman

1. shoq, goshshaq

2. awıs. ashıq reńli (material haqqında)