shovqinli

sft. 1. Shovqin bilan toʻlgan; gʻala-gʻovur hukm surib turgan.

Shovqinli koʻcha.

Mashshoqlar cholgʻularini qoʻlga oldilar. Endi guzarda shovqinli katta oʻyin emas, shirin, mayin hujrabazm sadosi oqa ketdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

2. Kuchli tovush chiqarib turadigan.

Shovqinli oʻrmon.

Umurzoq ota gʻira-shirada chaylasidan chiqib keldi-da, shovqinli daryo labida tahorat qildi va toʻnini maysaga yozib, bomdod namozini oʻqidi. — H. Gʻulom, Mashʼal

[Mirkarim] Shovqinli suvlar boʻyiga joylashgan gumbazdor mozorlar machitlar orasida uch oy yurgach, yana Toshkentga kelib oldi. — P. Tursun, Oʻqituvchi

shawqımlı, gawırlı

lärmend, geräuschvoll, laut