шовқинли

сфт. 1. Шовқин билан тўлган; ғала-ғовур ҳукм суриб турган.

Шовқинли кўча.

Машшоқлар чолғуларини қўлга олдилар. Энди гузарда шовқинли катта ўйин эмас, ширин, майин ҳужрабазм садоси оқа кетди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

2. Кучли товуш чиқариб турадиган.

Шовқинли ўрмон.

Умурзоқ ота ғира-ширада чайласидан чиқиб келди-да, шовқинли дарё лабида таҳорат қилди ва тўнини майсага ёзиб, бомдод намозини ўқиди. — Ҳ. Ғулом, Машъал

[Миркарим] Шовқинли сувлар бўйига жойлашган гумбаздор мозорлар мачитлар орасида уч ой юргач, яна Тошкентга келиб олди. — П. Турсун, Ўқитувчи

shawqımlı, gawırlı

lärmend, geräuschvoll, laut