shovqin-suron

ot 1. Kuchli darajadagi shovqin. Shovqin-suron koʻtarmoq.

Vagonlarning quloqlarni qomatga keltiruvchi ovozlari borgan sari uzoqlashib, nihoyat, shovqin-suron tindi. — N. Safarov, Saodatning qissasi

Tanklar yurganda, oʻq otganda, shovqin-suroni radiokarnay orqali uzoq-uzoqlarga tarqashdi. — I. Rahim, Chin muhabbat

2. Shunday tovushlar bilan boʻlayotgan janjal-toʻpolon.

Mavlon aka arava minib uyiga qaytib kelganda, shovqin-suronning ustidan chiqib qoldi. — H. Gʻulom, Mashʼal

1. ulı-shawqım, ulı-qıyqıw, ulı-dúbirli

2. daw-jir, ıń-jıń, tóbeles