shoʻrlamoq

fl. 1. 1 Tarkibidagi tuz moddasi sirtiga tepib, tuzli oq dogʻlar hosil qilmoq, shoʻr bosmoq.

Poydevor gʻishti zaxdan shoʻrlab ketibdi.

Qultoyning

Azbaroyi terlaganidan, chakmonining yelkasi shoʻrlab-oqarib ketgan edi. — Gazetadan

2. ayn. Shoʻrlanmoq.

Yerlarimiz shoʻrlab ketgani uchun yaxob beryapmiz.