shogird

ot 1. Biror usta, mutaxassis yoki olimdan hunar, kasb, bilim oʻrganayotgan (oʻrgangan)shaxs (ustozga nisbatan).

Shogird tushmoq. Usta koʻrmagan shogird har maqomga yoʻrgʻalar. — Maqol

Ajabo, ustozning inson qalbiga solgan ijod ishqi shogirdning matonati bilan qoʻshilsa, moʻjiza tugʻilar ekan. — Guldasta

Oxunjon qiziq — mashhur Yusufjon qiziq Shakarjonovning shogirdlaridan biri. — Mushtum

Shunday nufuzli olimning shogirdi boʻlish uncha-munchaga nasib qilmaydi. — J. Abdullaxonov, Oriyat

Har bir insofli ustod oʻz muborak umrining durdona yakunlari deb shogirdlarini hisoblaydi. — Gʻ. Gʻulom, Janobi insonlardan biri

2. Biror kimsaning ishi yoki taʼlimotining tarafdori, uni davom ettiruvchi; muxlis, izdosh.

Oʻzini oldi-qochdi sarguzashtlar piri Anvar poshshoning shogirdi deb yuruvchi, chindan ham shu sayoq turk zobitining muxlisi boʻlgan Komil afandi har galgiday oʻz ustoziga taqlid qildi. — H. Gʻulom, Mangal